Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Τόσα πρόσωπα γύρω μας..... σαν....... μάσκες!!

 Τόσοι άνθρωποι γύρω μας.... με εκφράσεις τόσο ψεύτικες... που μου θυμίζουν τις εκφράσεις και την κρυάδα που έχουν οι αποκριάτικες μάσκες.... 
Πολλές φορές τρομάζω κιόλας... Όπως τότε που ήμουν παιδί και οι καρνάβαλοι, με τις τρομακτικές μάσκες, έκαναν "πλάκα" με τόσο θόρυβο που με ανάγκαζαν να κρύβομαι πίσω από τα φουστάνια της μαμάς μου.... αλλά.... δεν έφευγα...τους κρυφοκοιτούσα....και με την παιδική μου αθωότητα προσπαθούσα να κατανοήσω γιατί κάνουν τόσο θόρυβο.... "Γιατί?" Τόσο θόρυβο για το τίποτα.... 
Κι όμως... έτσι είναι και σήμερα.... Ανέκφραστα ή με μία συγκεκριμένη έκφραση χαράς πρόσωπα γύρω μας.... και ακόμη τα κοιτάζω με την ίδια απορία.... (Εντάξει.... μερικοί ήταν  υπερβολικοί στο Μπότοξ...οι υπόλοιποι όμως?)
  Και ακόμη και αν με κάνουν να θέλω να "κρυφτώ", θέλω και να τα παρατηρήσω.... Σήμερα μπορεί να καταλαβαίνω το "Γιατί" αλλά.... τελικά...δεν τρέχω να κρυφτώ...
Άσε που αναρωτιέμαι συνέχεια πόσες Πρωταπριλιές έχει ένας χρόνος..... Κάπως αλλιώς μου τα έμαθαν εμένα οι γονείς μου....
Και ξαφνικά..... από το πουθενά.... μέσα σε τόσες μάσκες....βλέπεις κάποιους ανθρώπους χωρίς μάσκα... με λαμπερά μάτια και φωτεινό χαμόγελο.... και εκεί χαίρεσαι......
Χαίρεσαι που υπάρχουν... Χαίρεσαι που θέλουν να υπάρχουν.... Και χαμογελάς.....
Χαμογελάς γιατί συνειδητοποιείς πως υπάρχουν κι άλλα "παιδάκια" που μπορεί να τρομάζουν με τις μάσκες.... αλλά αρνούνται να τις φορέσουν μόνο και μόνο για να γίνουν αποδεκτά.... 
Και προχωράς..... χωρίς μάσκα..... και χωρίς ... Πρωταπριλιές...... 
Κι αν κάποια στιγμή.... "αναγκάστηκες" να φορέσεις κι εσύ μία μάσκα....δεν είναι κακό.... Απλά...κλείδωσέ την στην ντουλάπα και τρέξε να βρεις τα υπόλοιπα παιδάκια ;-)
read more ►